Stoorzenders

5 Nov
As we speak ben ik op adem aan het komen van m’n sprinttraining en sta ik nog na te trillen op mijn benen.

Alleen deze keer komt niet alleen doordat mijn hartslag een flinke oplawaai heeft gehad, maar ook doordat een of andere dikke vette idioot op een fiets met een bierpens van hier tot Timboektoe me zo nodig weer eens wat na moest roepen.

Sorry voor mijn taalgebruik, maar er komt nog steeds stoom uit mijn oren.

“Nu al moe?”

Dat was wat die vent me nariep. Terwijl ik me kapot zweette omdat ik net een Tabata-training achter de rug had en voor 10 (!) seconden aan het wandelen was, om daarna naar huis te joggen op een relaxt tempo.

Duizend gedachten schoten door mijn hoofd. “Hoezo bemoei je je uberhaupt met mij?” “Waarom vind je het nodig iets tegen me te zeggen?” “En waarom dan ook nog zo nodig dit?” “Lijkt het echt of ik laf getraind heb?” “Zie ik er gek uit?” Jullie begrijpen het, binnen een paar tellen had ik mezelf helemaal overstuur gepiekerd.

Ik schrik me altijd een hoedje als ik weer zo’n ‘bijdehante’ opmerking naar mijn hoofd geslingerd krijg. Meestal weet ik pas thuis wat ik terug had moeten zeggen, maar deze keer kwam er gelukkig iets ad-rems in me op. “Ga lekker zelf rennen, voor je commentaar hebt op een ander!” riep ik die vent dus achterna.

Pff… Daar ben ik vanaf. Dacht ik. Want die %^&*@#* kwam er met rotopmerking nummer twee overheen.

“Jou haal ik nog wel in hoor!”

Aaaargggh. Ik zat er al helemaal doorheen, weet die mister know-all het weer beter. Ik kon wel janken. Om eerlijk te zijn, dat heb ik de laatste paar honderd meter naar huis ook gedaan.

Ik vind het echt niet meer leuk. Vorige week was er ook al een vent die me bij het uitlopen na een tempoduurloop toeriep dat “Het wel wat harder kon” en bij de tabatatraining van vorige week ben ik aangevallen door een kalf van een hond die (echt waar!) zijn tanden zachtjes in mijn bil heeft gezet, waardoor ik een bloedend gaatje en daarnaast een keurig rijtje tandafdrukken op mijn achterste had. Ook NIET LEUK.

Kortom, het zit me de laatste weken niet echt mee met trainen. Terwijl ik het al zwaar genoeg vind, met de nazomerhitte van de laatste tijd.

Wat vinden jullie van nageroepen worden tijdens het hardlopen? En wie o wie heeft de perfecte gevatte opmerking om terug te roepen?

Ik kan wel wat hulp gebruiken, want nu ben ik bijna op een punt dat ik liever niet meer in het openbaar loop 😥

p.s. Voor alle knappe jongens die dit per ongeluk lezen: ik vind het wel leuk als jullie je duim opsteken naar me, of me een knipoog geven, of “goed bezig” tegen me zeggen. Blijf dat vooral doen. Dan loop ik sowieso minstens de volgende kilometer op vleugeltjes. Maar verander liever niet in een vies oud mannetje later, dat kritiek heeft op hardlopende meisjes zoals ik.

7 Reacties to “Stoorzenders”

  1. Marieke van Woesik 23 september 2013 bij 12:13 #

    Neeeeeeee, dat meen je niet! Wat een lullo’s, zeg! Ongelooflijk. Ik kan wel zeggen: trek je er niks van aan, maar ik snap je helemaal. Ik zou ook gek worden. Probeer je het zo goed te doen, krijg je dit. Jemig. Wat moet je daar nou mee? Het enige wat ik kan bedenken is nu vast een gevatte opmerking bedenken voor als er weer iemand wat zegt.

    Positieve opmerkingen doen mij ook altijd heel goed 🙂 Als ik een berg op fiets met wielrennen en een man/jongen roept: ‘Kom op, hè?!’ ga ik automatisch glimlachen en harder fietsen. Super leuk!

    • Willemijn 23 september 2013 bij 12:48 #

      Thanks voor je support! Ben nu wel weer relaxt, maar ik stond echt op ontploffen, haha

  2. Ashleey 23 september 2013 bij 18:37 #

    Wat een dombo’s!

  3. Anne 24 september 2013 bij 08:33 #

    Jeetje! Ik heb dat op de wielrenfiets weleens gehad, ook van die mafkezen die dan ineens puffend en kreunend je in gaan halen, breed glimlachend omkijken om je vervolgens dingen te vragen als ‘ hoe vaak fiets jij eigenlijk?’ of ‘Je kan nog wel wat meer trainen’, ‘Ik ben zelfs sneller, kom op’. Niet fijn!! Mijn enige remedie; negeren. Muziek in je oren, doen alsof je het niet hoort. Je traint voor jezelf, niet voor die gekken. Denk anders aan die grappige penguin die me nu ineens opvalt, misschien helpt dat ;). Die mensen zijn niet wijs, en hebben niets te maken met jouw training. Dikke toedeloe. Je prestatie telt voor jouzelf, zij weten helemaal niets daar van! 🙂 zo.

  4. Roosjelieft 24 september 2013 bij 11:38 #

    Ooh ja, ik ken je ervaring. Ik vind het ook altijd zó naar, helemaal als het seksueel getinte opmerkingen zijn. Kom nou, ik val echt niet in katzwijm als iemand me naroept, en het is ook niet alsof ik briefjes met mijn telefoonnummer in mijn sportbh draag om die rond te strooien als iemand me weer eens een domme opmerking toebijt.
    Eén keer vroeg ik aan papa wat het toch was met mannen & domme opmerkingen en toen zei hij dat ze gewoon allemaal jaloers waren dat er jonge vrouwen waren die wél wat deden terwijl zij de hele dag op de bank zaten te suffen. Sindsdien vind ik het wat minder erg. Voor gevatte opmerkingen moet je helaas niet bij mij zijn, maar ik ben wel goed geworden in een stalen gezicht trekken en doorlopen (of het überhaupt niet horen omdat mijn muziek te hard staat, dat is wel een goede van Anne). Je traint uiteindelijk voor jezelf en als jij tevreden bent daarmee, wat maakt het dan uit wat een idioot op een fiets daarvan zegt?

    • Willemijn 24 september 2013 bij 12:41 #

      Thanks! Chill dat ’t jou lukt dat soort commentaar langs je heen te laten gaan.

      Papa’s verklaring is wel een goeie trouwens. Misschien was dat het bij die $^%&^*-vent inderdaad wel.

Laat je even een berichtje achter?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s